Thursday, April 23, 2009

luahan hati

aku benci kat dia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wednesday, April 22, 2009

laksa 1

"oit nad! termenung hape?" Lia mengejutkan rakannya yang sorang tu.

"hm.takdelah. aku da prob la weh." Nad mengeluh. Kenapa harus dia yang menjelma di fikirannya?

"napa weh? muke da macam ape da kau ni. citer la prob kau kat aku. kalau aku boleh tolong, aku tolong. kalau tak, kurang-kurang ringan sket beban kau tu."

"macam ni. kau tau kan aku sekarang ngan sapa? aku sayang kat dia Lia. tapi napa dia selalu marah aku? silap sket ja aku kena marah. "

"kalau bab ni, nampaknya aku memang tak boleh nak tolong. aku mana la pandai bab2 cintan cintun nii. aku ni ha pakwe pun tarak."

"takpelah Lia. anyway, thanks sangat coz sudi dengar masalah aku ni."

"sama2 Nad kawanku. huhu Nad, jom kita gi makan nak? aku belanja kau makan ur favorite food."

"banyak makanan yang aku suka. yang mana satu ni Lia?"

"ala. aku nak belanja kau makan laksa le. kau kan suka sangat makan laksa. jom la, kita makan laksa Mak Bedah tu."

"yelah,yelah. kau tunggu aku jap tau. aku nak pakai tudung jap."

"cepat sket Nad. kalau lambat, aku tinggal kau. jalan kaki la kau gi kedai Mak Bedah tu"

"yelah, aku da siap ni. Jom Lia."

kereta Viva berwarna putih milik Nad meluncur laju meninggal rumah sewa mereka.

"Lia, cepatla. tak tahan aku bau laksa Mak Bedah ni." Lia yang jalan terkedek-kedek mula berlari mendapatkan Nad yang sudah duduk di kedai Mak Bedah.

"ish kau ni Nad tak menyabar betul. ada ke patut kau tinggal aku sorang tadi. kalau aku kena culik tadi, ha kan da takda sapa nak belanja kau makan laksa Mak Bedah ni" Nad hanya tersengih.

"hehe. sorry kawanku yang tersayang. kau bukan taktau aku memang suka makan laksa ni. excited gila bila kau nak belanja aku"

"yelah. order la Nad." kelihatan seorang remaja lelaki menuju ke arah mereka.

"ye kak. nak makan apa? minum?"

"Lia, aku nak makan 3 mangkuk bleh tak?"

"ha?!!!!!!" ternganga mulut Lia n remaja tadi.

"woi, kau ni makan ke mengkedarah?"

"makan lah. cume, bukan selalu kau belanja aku. huhu bleh ye Lia"

"yelah, yelah"

"aa..adik. bagi laksa 4 mangkuk, sirap limau dua."

"woi Nad, kau makan 3 mangkuk, aku kau bagi 1 mangkuk je? hampeh betul la!"

"ok2! dik. laksa 6 mangkuk tau." Nad menjerit apabila melihat remaja tersebut sudah melangkah pergi ke dapur.

"ish kau ni Nad, malukan aku je! semua orang tengok kita tau. kot ye pun, panggil la budak tu dulu" Lia menarik muka masam.

"ala sorry la Lia. aku janji aku tak buat da k. senyum la Lia" Nad memujuk Lia supaya senyum. Lia tergelak melihat Nad memujuknya. akhirnya mereka tersenyum bahagia.

"Lia..."

"yup Nad"

"kau nak tau tak?"

"apa dia Nad sayang"

"kalau aku nak kahwin nanti kan, aku akan pastikan suami aku pandai masak laksa"

"abis, dia pandai masak laksa ke?"

"taktau la aku. huhu tapi aku akan pastikan dia pandai masak laksa"

"ai.. kau nak kahwin ngan dia ke?"

alamak kantoi... malunya aku kat Lia. Lia dah tersengih-sengih dah.

"a..."tak sempat lagi Nad menjawab, laksa 6 mangkuk yang dipesan sudah sampai.

fuh selamat weh..

"apa kau nak cakap Nad?"

"takda apa. makanlah Lia. kau belanja. huhu"

mereka menikmati laksa itu semahu-mahunya. mana taknya, sorang 3 mangkuk laksa. memang mengkedarah.

mereka tersandar kekenyan setelah mengkedarah 3 mangkuk laksa.

"oit Lia. japgi kau drive ya! aku kenyang gile ni"

"napa pulak aku? kau la drive"

"ish mintak tolong sket pun tak boleh"

"yelah, aku drive japgi."

"Lia, jom balik. dah pukul 11 malam ni."

"yelah, jom"

kedebuk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"adoiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!" Nad mengerang kesakitan.

"woi, kau jalan tak tengok orang ke ha?" Nad dah mula naik angin.

"nad, relaks Nad." Lia cuba menenagkannya.

"apa relaks2 Lia. dah la badan tu keras macam besi. sakit tau tak????"

"maaf cik, saya tak sengaja. saya bukan apa excited sangat nak makan laksa ni" mamat tu buat muka lima puluh sen. mahal sket la dari seposen kan?

"peduli apa kau excited ke kebulur ke? lain kali jalan tu tengok orang"

"nad, kau pun salah gak la. kau bangun tadi bukan nak tengok belakang. "

"ee..kau ni kawan aku ke kawaan mamat rabun ni?"

mamat tu da mula buat muka tak puas hati.

"agak2 la weh. dah lah malas aku nak layan minah yang tak beradab macam awak ni" mamat tu pun pergi dari situ, mendapatkan tempat duduk yang jauh dari tempat mereka tadi.

siap la kau mamat rabun kalau aku jumpa kau lagi pasni. Nad mula memikirkan strategi untuk mengenakan mamat yang dilanggar tadi.

"da la Nad, jom balik" Nad tersedar dari lamunan apabila Lia mengajaknya pulang.

siap kau mamat rabun!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


aku

adakah aku yang bersalah?
aku hanya insan biasa yang tak sempurna..
wajarkah aku dilukakan?
ntahlah.aku bingung